Hoe belangrijk kun je zijn als landgoedkamp; we hadden een klus voor het Rijksmuseum in Amsterdam! Afgelopen weekend moesten we 60 boompjes van ongeveer 3 centimer dik en 10 boompjes van 10 cm dik produceren; alle 70 boompjes moesten 4 meter lang zijn. De 10 dikkere bomen waren  voor de presentatie van een kano en waar de 60 dunne boompjes voor waren, weten we niet. Je zou hier een mooie tipi van kunnen bouwen, maar wie het weet mag het zeggen. In elk geval hebben we een bijdrage geleverd aan de cultureel Nederland, toch?

Na de enige echte "Buitenzorgcamper" van Ewald en Sabine, hebben we nu camper nummer twee. Ton en Elly gaan het ook proberen met hun Westfalia-campertje.

Wat hebben we toch een bijzonder landgoedkamp! We stonden allemaal met open mond te kijken toen op Koninginnedag Ewald en Sabine met hun gepimpte camper aan kwamen rijden! Een heuse Buitenzorgcamper met de naam en zelfs het logo van het landgoedkamp erop! Mensen, helemaal geweldig! 

Een ander bijzonder moment dit weekend was de 80ste verjaardag van Theo Wijngaard. Wie doet hem dat na, op zo’n hoge leeftijd nog meewerken als een jonge vent!!!

De maand mei stond in het teken van "Het Hek". Rein Berends wil nergens meer prikkeldraad, want dit is dier- en mensonvriendelijk. Daarom zijn we een paar weekenden bezig geweest met het vervangen van prikkeldraad door gewoon staaldraad. Een hele klus, want eerst moesten de oude krammen uit de palen gehaald worden, waarna het oude prikkeldraad opgerold werd. Daarna gingen de oude palen eruit en werden de nieuwe hoekpalen geplaatst. Onze eigen landmeter, Ton Nieman, was de aangewezen persoon om alles eerst te meten en uit te lijnen. Om de vier meter een nieuwe paal, waarna er drie lagen staaldraad gespannen moest worden. Aangezien de paardenwei ongeveer 100 x 100 meter is, hebben we dus in totaal ongeveer 1200 meter draad moeten spannen!

Links in de hoek van de paardenweide is een historische plek, want hier heeft ooit een huisje gestaan. De bomen die hier staan, stonden voor dit huisje. Rein heeft nog oude tekeningen uit een archief, zodat hij hier een bord kan laten plaatsen die de geschiedenis van dit huisje vertelt.

Het eerste kampeerweekend van 2010 zit er op, maar zonder de gebruikelijke officixeble opening, want de vlag was onvindbaar!!!!!!!!!!! Ab en Annie zijn twee keer naar huis geweest om te zoeken en uiteindelijk met succes, want een kamp zonder onze speciale Buitenzorgvlag kan echt niet!

We hebben vijf nieuwe deelnemers, die zich hieronder aan jullie voorstellen. Mensen, van harte welkom in ons midden!

Wij zijn Paul en Sylvia Haggenburg (45 en 43 jaar) en samen met onze kinderen Concha  (13) en Nuria (6) is het seizoen 2010 ons eerste seizoen als vaste deelnemers. Het is heerlijk om inspannend bezig te zijn bij het werk dat we door de boswachter aangereikt krijgen. Vooral omdat Sylvia x93met haar hoofdx94 werkt is de handenarbeid een welkome afwisseling, die vervolgens ook nog iets goeds voor de natuur oplevert. Vanwege de drukke werkzaamheden van Paul, die ook op zaterdagen werkt kunnen we helaas niet elk kampeerweekend deelnemen.

Vorig seizoen hebben we door de enthousiaste verhalen van de familie Hermsen al een paar weekenden meegewerkt en het is ons uitstekend bevallen.  We voelen ons als nieuwkomers (maar ook al als gasten vorig seizoen) geweldig thuis dankzij alle gastvrije deelnemers aan dit landgoedkamp.

Elke keer leren we meer over de prachtige natuur in deze omgeving, en de kinderen kunnen hier naar hartenlust ravotten en genieten zonder alle multimedia waar ze in het dagelijks leven druk mee zijn. Het is steeds weer een waardevolle ervaring die we niet snel meer willen missen. Wij hopen nog lang deel te kunnen nemen.

Wij zijn Sylvia, Patrick, Stefan en Denise. Sylvia, Patrick en Denise kamperen al 11 jaar bij Staatsbosbeheer en vinden dit erg fijn. Heerlijk die rust en de ruimte. De gezelligheid bij het kampvuur en lekker te kletsen. Ook Stefan gaat nu gezellig mee en ervaart de heerlijke rust en het mooie gefluit van de vogels. Wij hopen hier nog lang mee door te gaan en ons hier heerlijk te onthaasten.

De werkzaamheden van dit weekend.

De eerste klus van dit seizoen was het bouwen van een broeihoop voor de ringslang. De slangen leggen in deze berg hun eieren, die daardoor de benodigde warmte krijgen voor hun ontwikkeling. Gedurende twee a drie maanden moet in de hoop een gemiddelde temperatuur heersen van 26 graden. Het ringslangvrouwtje zoekt zelf de plekken met de juiste temperatuur. De broeihoop moet op een speciale manier gebouwd worden. Onderaan komen grote takken te liggen, daarna volgen er lagen van takken die afgewisseld worden met lagen van organisch materiaal, zoals bladeren, maaisel en strooisel. Bovenin komt een inkeping voor de invang van water.

Het is een kamp geweest met veel bijzonderheden, want toen Ton in het bos x93zatx94, was dat oog in oog met een hertenschedel. Ewald heeft zich over dit fenomeen (uiteraard de schedel!) ontfermd.

Nou mensen, dit was het voor dit moment weer. Ik hoop dat jullie ook reacties plaatsen, zodat we elkaar niet alleen op het kamp ontmoeten, maar ook op deze weblog. 

Het is vandaag 1 april 2010 en morgen gaan we weer beginnen aan een nieuw kampeerseizoen. Ik hoop dat de weergoden ons gunstig gezind zijn, want op dit moment lijkt het eerder herfst dan lente! Er staat een gure wind en het regent af en toe, terwijl het vorige week zulk heerlijk lenteweer was en je zonder jas naar buiten kon. Maar na ruim 30 jaar landgoedkampen weten we ook dat hoe slecht de weersomstandigheden ook lijken, het toch altijd weer meevalt. Mensen, houd de weblog in de gaten, want ik ga er dit jaar echt werk van maken.
Groetjes, Elly

Na een afwezigheid van 2 jaar (!!!) pak ik de (schrijf)draad weer op. Voor mensen die regelmatig kijken of ik er weer een bericht op heb gezet, moet dit als een volslagen verrassing komen. Ik ben echter bang dat nog maar weinigen de moeite nemen om een kijkje op deze weblog te nemen. Maar ik beloof dat ik tijdens het kampeerseizoen minimaal xe9xe9n keer per maand de weblog bij zal werken. x92s Winters zal ik er alleen berichten opzetten als er iets te melden valt.

Na het laatste bericht, het feestelijke 25-jarig jubileum bij Staatsbosbeheer op 1 september 2007, hebben er twee zeer droevige gebeurtenissen plaatsgevonden. We hebben van twee deelnemers afscheid moeten nemen. Wil Wijngaard en Gerrit Putter zijn overleden.

Wil heeft o.a. hard meegewerkt met het vervaardigen van de spechten en kabouters voor natuurpaden voor kinderen. Ze staat in deze weblog op een foto van april 2006, terwijl ze hieraan samen met Henk aan bezig is. We missen haar heel erg, niet alleen doordat ze vaak meewerkte, maar vooral door haar persoonlijkheid en haar ontzettend lieve karakter. Wil was altijd zxf3 belangstellend; een moeder voor ons allemaal.

Gerrit was een kleurrijk figuur uit Amsterdam, die trouw met zijn brommertje en zijn hele hebben en houwen aan kwam tuffen en dan zijn tent ging opzetten. Zijn verhalen, o.a. over zijn tuin en konijn, waren hilarisch! Ondanks zijn 80 jaar werkte hij mee als een jonge vent!

Henk en Ina de Koning moesten helaas stoppen met Buitenzorg. Gezondheidsproblemen en hoge leeftijd zijn er de oorzaak van dat het te zwaar voor hen werd om elke veertien dagen te komen. Hun caravan staat nog wel steeds op Buitenzorg, want Ab en Annie hebben die overgenomen.

Staatsbosbeheer heeft al twee keer een nieuwjaarsbijeenkomst georganiseerd voor al haar vrijwilligers in de Ossenstal. Maar ook Theo en Ine hebben ons al twee keer getrakteerd bij hen thuis op een oliebollenborrel. In de winter zien we elkaar dus ook regelmatig, zodat ontwenningsverschijnselen uitblijven. Dit jaar gaan we in januari het nieuwe optrekje van Silvia, Denise en Patrick bewonderen! We hopen dat de oliebollen daar net zo lekker zijn als bij Theo en Ine! (Silvia, die van Albert Heijn zijn ook goed te eten hoor.)

We hebben weer veel werkzaamheden verricht, varixebrend van het vlakken van de recreatieveldjes achter het nieuwe theehuis, tot het verwijderen van het kniehoge onkruid bij kasteel Drakensteyn. Dit laatste gebeurde op verzoek van de bewoners daar, die ons ook trakteerden op koffie en koek! De Koningslaan ziet er ook weer picobello uit en we hebben een begin gemaakt met de berceaus, maar het zal nog wel even duren voordat die weer in hun oude glorie zijn hersteld, want ze waren te lang aan hun lot overgelaten. Volgend seizoen gaan we hiermee verder. We waren ook enkele weekenden te vinden op Groeneveld, waar we ons nuttig maakten met het schilderen van bruggetjes en een opslagkeet voor Staatsbosbeheermedewerkers. Al met al zijn we behoorlijk intensief bezig geweest en hebben weer veel voor elkaar gekregen in het 27^ste seizoen bij Staatsbosbeheer!

Nou mensen, dit was het voor dit moment. Houd de weblog in de gaten, zet hem weer in je Favorieten, want ik ga er weer voor! (De foto’s worden vergroot als je erop klikt.)

Groetjes,

Elly

(De kleine fotootjes zijn z.g. thumbnails, als je er met de muis op klikt, dan krijg je de foto op ware grootte te zien. Op deze manier kan ik veel meer foto’s plaatsen.)

Afgelopen zaterdag hebben we het 25-jarig jubileum van onze samenwerking met Staatsbosbeheer gevierd. We kregen een leuk programma aangeboden dat om half tien begon met koffie en zelfgebakken appeltaart.

Daarna brachten we een bezoek aan de tuin van Paleis Soestdijk, waarna we met Rein Berends, de boswachter, een rondwandeling hebben gemaakt in het privxe9gedeelte van de tuin van prinses Juliana en prins Bernhard. We hebben onze lunch gebruikt op de plaats waar prinses Juliana vroeger altijd picknickte. Erg bijzonder!

Rein heeft ook nog een paar groepsfoto’s gemaakt waarvan ik er hier twee laat zien, xe9xe9n van de hele groep kampeerders en xe9xe9n van de groep harde werkers, die na vijfentwintig jaar door Staatsbosbeheer in het nieuw zijn gestoken (de broek en werkschoenen komen misschien nog wel eens

Maar het hoogtepunt van de dag was toch de receptie met het officixeble gedeelte, waarin het districtshoofd van Staatsbosbeheer een vlag aanbood aan Ab Hermsen. Een echte, officixeble vlag, met het logo van Staatsbosbeheer en de tekst Buitenzorg, Landgoedkamp. Tevens werd aan Ab symbolisch het jubileumboekje aangeboden (het echte boekje komt nog, als de leverancier zijn zaken op orde heeft………), maar we hopen dat dit binnen twee weken gaat gebeuren. De oude vlag werd gestreken (nee, niet met de strijkbout) en de nieuwe vlag ging in top, terwijl wij het door Ewald Hermsen geschreven Lied van Buitenzorg zongen. Een feestelijk moment!

We hadden geen flauw idee hoeveel gasten we konden verwachten. Het was niet heel erg druk, maar wel ontzettend gezellig. Er kwamen een aantal buren van het terrein waar wij altijd kamperen, zodat zij ook eens een keer enige inzicht krijgen wat ze elke veertien dagen in hun buurt hebben staan. Er waren ook enkele medewerkers van Staatsbosbeheer en een groep oud-landgoedkampers. Als je met de muis over een foto beweegt, dan zie je de namen van de bezoekers en als je daarna klikt, komt de foto op ware grootte tevoorschijn.

Binnenkort zal ik nog meer foto’s plaatsen, maar op het ogenblik heb ik het ontzettend druk zo aan het begin van het schooljaar! Van alle gasten komt er een foto op deze blog te staan, nog even geduld a.u.b.!

Het is bijna 1 september, de dag waarop Landgoedkamp Buitenzorg 25 jaar bij Staatsbosbeheer hoort. We zijn hard bezig met de voorbereidingen voor het feest en de receptie. De uitnodigingen zijn de deur uit, het boekje is klaar en besteld en nu maar hopen dat de weergoden ons goed gezind zijn. Voorlopig zijn de weersvooruitzichten goed, dus er staat ons niets meer in de weg om er een fantastisch feest van te gaan maken.

Wat is er leuker dan werkzaamheden verrichten waarbij  het resultaat na afloop overduidelijk zichtbaar is. Er liggen enkele grafheuvels op de Utrechtse Heuvelrug die zxf3 overwoekerd waren door planten, struiken en bomen; kortom alles wat maar wortels en bladeren had en wilde groeien, dat de heuvels niet meer als zodanig herkenbaar waren.

En kijk, het A-team van Landgoedkamp Buitenzorg gaat er een paar weekendjes tegenaan en zie hier het resultaat.